Veteranenvoetbal.be

Samenvatting

VOORBEREIDING

Coach Philippe, moest het stellen zonder de spelmakers Stefan en Franky en kreeg tevens te maken met de afzeggingen van Joris Meyers, Pepe Ciriaco en Jager Meister. Desondanks kon Philippe rekenen op een sterke selectie. Hij stuurde zijn elftal dan ook het veld op met de doelstelling de volle winst te pakken om daarna met een 15 op 15 de interlandbreak in te gaan.

Eerste helft

De openingsfase was voor Italo Belga, dat met fysiek spel Grimbie onder druk zette. Dit resulteerde in een verdiend openingsdoelpunt voor Italo. De G75 middenvelders waren er intussen achter gekomen dat er veel ruimte lag in de rug van de Italo-verdediging. Franky en co maakten daar gretig gebruik van. Spitsen Rocco en Jeffrey werden meerdere malen het straatje ingestuurd. Met een mooi doelpunt van Rocco tot gevolg. 1-1.

Daarna een reeks open doelkansen, systematisch door Rocco,Jeffrey en Erwin de nek omgedraaid. Tot superspits Jeffrey het welletjes vond en in één minuut tijd tweemaal scoorde.Eerst maakte hij een doelpunt op een heerlijke assist van Franky, vlak daarna strafte hij een kapitale fout van een Italo verdediger af. Ruststand 1-3.

TWEEDE helft

De tweede helft begint zoals de eerste geëindigd was, namelijk met het missen van grote kansen aan Grimbie zijde. Jeffrey, Rocco en Wouter deden alles zoals het hoorde, tot het moment dat ze alleen voor de doelman verschenen. Iedere voetbalkenner weet dat als je je kansen niet benut, het momentum kan keren en de tegenstander kan toeslaan. En zo geschiedde , Italo maakt uit het niets de aansluitingstreffer: 2-3. De wedstrijd die nog geen moment had verveeld nam in spanning toe evenals de ongerustheid bij de staf . 

Gelukkig beschikte Grimbie over een aantal spelers die onder verhoogde druk nog beter gaan presteren. De ingekomen Bjorn is er zo eentje. Hij nam samen met Yunus de rechterflank voor zijn rekening. Bjorn, die duidelijk aan zijn fysiek gewerkt heeft, haalde meermaals de achterlijn. Zo was hij bij een aanval over links geniepig meegegaan tot in de kleine rechthoek om daar een voorzetje van Rocco rustig tegen de touwen te prikken, 2-4 .Met nog een kwartier te spelen kon Grimbie nu de kat uit de boom kijken, Italo wat meer aan de bal laten en af en toe tegen prikken. 

Een van die counters, volledig opgezet door een alweer subliem spelende Wouter, had de geschiedenisboeken kunnen ingaan. We laten het aan CHATGTP over om in de rubriek “Fase van de match” exact te omschrijven wat er misliep bij de solo-aanval van wouter.
Vlak voor het eindsignaal pikt sluipschutter Rocco nog een doelpuntje mee. Zijn tweede van de dag en zijn achtste van het seizoen tot hiertoe.
Eindstand 2-5.

Man van de match

Staf, spelers en supporters beslisten unaniem om de trofee “Man van de match” toe te kennen aan Yunus. Yunus draait al weken op hoog niveau en leverde ook vandaag alweer een prima partij af . Sterk in de duels en een uitstekende inspeelpass zijn zijn belangrijkste kenmerken op het veld. Naast het veld wordt hij zeer gewaardeerd door zijn warme persoonlijkheid.

Fase van de match : “De Rush van Wouter en de Tragiek van de Stift !”
(door google gemini)

Wouter vocht een heroïsch duel uit ter hoogte van de grote rechthoek en kwam er tegen alle verwachtingen in, als winnaar uit.

Wouter nam de bal mee en zette een rush in die de geschiedenisboeken had moeten halen. Hij vloog richting middellijn. Vlak voor de opgeschoven verdedigingslinie van Italo, met de precisie van een chirurg, verstuurde hij een perfect getimede steekpass. Een pass zo geniaal, zo verrassend, dat de verdedigers alleen maar konden kijken hoe hij… naar zichzelf speelde!

Hij was nu los, moederziel alleen met de bal aan de voet, en verscheen als een spook voor de doelman van Italo. De tijd leek stil te staan. Wouter, nog steeds op topsnelheid, nam de beslissing van zijn leven. Hij koos voor de ‘Stift’ – de techniek van de artiest, de beweging van de maestro!

Hij haalde uit, de voet onder de bal… en de bal vormde inderdaad een boog. Maar dit was geen regenboog, dit was eerder een ‘mini-heuveltje’ op een anderszins vlak kunstgrasveld.

De stift van Wouter bereikte zijn absolute hoogtepunt op ongeveer 20 centimeter boven de grond. Het leek meer op een beleefde oprisping dan een poging tot scoren.

De doelman van Italo hoefde niet eens te duiken, te reiken of te springen. Hij hoefde enkel een licht verbaasde stap voorwaarts te zetten om de bal in ontvangst te nemen, alsof Wouter hem zojuist beleefd een handgeschreven uitnodiging voor een theekransje had overhandigd.