Veteranenvoetbal.be

Samenvatting

De Onmogelijke Comeback: Grimbie 75 Schrijft Geschiedenis Tegen de Buren!

Houd je vast, Maasland! Grimbie 75 is momenteel de Formule 1 wagen van de veteranencompetities. Met een puike 10 op 15 in de beker en een onvoorstelbare 15 op 15 in de competitie, scheuren de oranjehemden als een F1-bolide over de Maaslandse voetbalvelden.

Vandaag staat er alweer een kraker op het programma. Een bekerclash tegen de gevreesde buren van Rekem VV. Winst in deze pikante derby zou Grimbie 75 een gigantische stap richting de kwartfinales bezorgen….maar..

De opkomst was… nu ja, matig. De namenlijst van de afwezigen klinkt als een complete elftal-selectie (en een goede nog wel): geen Kenny, geen Joris, geen Stijn, geen Steven, geen Bjorn, geen Franky, geen Wouter, geen Stefan, geen Andy, en geen Yunus.
Iedereen zou panikeren, maar niet coach Philippe. Met geen woord repte hij over de uitgebreide afwezigenlijst. Integendeel, in zijn korte speech vlak voor de bekendmaking van de ploegopstelling sprak hij zeer overtuigend: “Met deze selectie gaan we de buur en eersteklasser Rekem VV  pijn doen!”

Philippe had zijn puzzel snel gelegd: Ronny in doel, achterin de rotsen Koen, Bart, Ricky, en stofzuiger Yannick ervoor. Een stevig fundament, aldus de coach. Op het middenveld een werkpaarden-collectief met Christian, Roy, Franky en Erwin. Genoeg loopvermogen om een marathon te lopen, maar ook genoeg creativiteit om onder de aankomende druk uit te voetballen. Vooraan het gevreesde en altijd scorende spitsenduo Jeffrey en Rocco.

Bankzitters Alain, Ronald en Nicola werden gevraagd om op ieder moment klaar te zijn om in te vallen, waarna coach Philippe zijn inspirerend betoog afsloot met de woorden : “Met deze opstelling hebben we een elftal dat klaar is om geschiedenis te schrijven! “ 

Ellendige eerste helft

De eerste helft van Grimbie 75 is samen te vatten in één woord: RAMPZALIG.De buren van Rekem VV lieten er geen gras over groeien en scoorden al twee keer binnen de vijftien minuten. De stevige fundering waar coach Philippe zo trots op was, leek wel gebouwd op zand en goede intenties.En de ellende hield niet op bij de score. De coach die zo zelfverzekerd was over zijn “historische opstelling” zag zijn plannen al na 25 minuten volledig in rook opgaan. Door blessures moesten alle drie de bankzitters (Alain, Ronald en Nicola) noodgedwongen al voor het halfuur het veld in.De bank was officieel leeggeveegd !

Maar vlak voor de rust nam het noodlot een verrassende afslag. Aan Rekemer zijde viel spelverdeler Yves Dexters uit met een blessure. Dat is dubbel zuur voor Rekem, want Yves was tot dan toe de absolute spelbepalende figuur. Het grappige detail: deze Yves was in het tussenseizoen nog gevraagd om voor Grimbie 75 te spelen. Hij had aanvankelijk zelfs toegezegd, maar koos uiteindelijk toch voor het comfort van Rekem VV. Zijn uitvallen voelde voor de Grimbie-supporters dan ook aan als een kleine vorm van lotsbestemming. Achter de baren, zowat midden tussen de twee reserve-banken viel dan ook de typisch Maaslandse uitdrukking “justegooi” te beluisteren.

 En er was nog meer goed nieuws! Dankzij de goddelijke wetten van de veteranencompetitie (onbeperkt wisselen) kon Franky, die halverwege de eerste helft met rugklachten naar de kant ging, de tweede helft gewoon weer starten. Franky terug in de ploeg, dat scheelt de coach een slok op een borrel! Een blessure bij de tegenstander én een belangrijke kracht terug in de ploeg.De tweede helft begon nu met 2-0, maar met hernieuwd (en onverwacht) elan bij Grimbie 75. Kan dit het begin zijn van een miraculeuze comeback?

De Rust : Philippe’s  Peptalk

“Heren. 2-0. Laten we eerlijk zijn: de eerste 20 minuten waren we zeker niet de mindere. Alleen scoort Rekem tweemaal en wij scoren niet zo simpel is dat. Daarbij is het lot ons niet goedgezind. Drie wissels op 25 minuten!
Maar – en luister nu goed, want dit is onze redding – de goden van het veteranenvoetbal zijn ons vandaag onverwacht gunstig gezind!

Kijk! Ten eerste: Franky is terug! De rugpijn is verdwenen, de vechtlust is terug. Dat geeft ons weer de mankracht die we dachten te zijn kwijtgeraakt!

Ten tweede, en dit is het mooiste van alles: Yves Dexters is eraf! De man die beloofde bij ons te komen spelen, maar toch naar de buren ging, loopt nu met een zak ijs langs de lijn! Zijn uitvallen is onze kans! Hij was hun motor, hun architect. Die motor is nu uit!
Rekem denkt nu: ‘Die Grimbie sukkels hebben geen wissels meer en wij staan 2-0 voor.’ Ze gaan relaxen! Ze worden arrogant!

Dit is de kans van jullie leven! We maken nu één goal in de eerste tien minuten van de tweede helft. Eén! Dan is het 2-1, en zonder Yves Dexters hebben zij geen idee meer wat ze moeten doen! Dan gaan we op karakter dit potje op zijn kop zetten!

Wij zijn Grimbie 75. Kom op! Grinta! Laat ze betalen voor de hoogmoed ! Gaan!”

De Onmogelijke Vierklapper

Niemand geloofde erin, maar wat zich in de tweede helft ontvouwde, was een sportief mirakel. Grimbie 75 kwam het veld op met een ongekende vechtlust en zette Rekem vast:

1. De Aansluiting (2-1): Een fout in de Rekemer defensie werd genadeloos afgestraft door spits Jeffrey.

2. De Gelijkmaker (2-2): Jeffrey werd neergelegd. De zeer sterk spelende Roy schoot de penalty onhoudbaar binnen. De gelijke stand was een feit!

3. De Voorsprong (2-3): Kapitein Rocco leverde een sublieme assist, en de ‘herstelde’ Franky maakte een wondermooi doelpunt.

4. De Genadeklap (2-4): Jeffrey gaf de assist terug aan zijn spitsbroeder, en Rocco maakte het vierde doelpunt op rij.

Finale Akte

Met nog 10 minuten te spelen, werd de frustratie bij Rekem te groot. De wedstrijd werd grimmiger met drie gele kaarten voor Grimbie en uiteindelijk een rode kaart voor de buren. Er vielen geen doelpunten meer.

Grimbie 75 won deze spectakelmatch met 2-4 en schreef, tegen alle logica in, de beloofde geschiedenis. Grimbie 75 zet een grote stap naar de kwartfinales! Het laatste opstakel naar die finalewedstrijden is Boorsem Sport. Andermaal een derby, spanning én doelpunten verzekerd. Supporters op post.